Aniołowie

środa, 11 marca 2015

Spotkanie Olsztyn


11 kwietnia o godzinie 10.00 w Olsztynie spotkanie informacyjne dla rodziców dzieci niepełnosprawnych. Szczegóły w ulotce. Liczba miejsc jest ograniczona. 
Wybieram się oczywiście!!
Zapraszamy

sobota, 7 marca 2015

Naśladownictwo

Dawno nie pisałam o postępach Miłosza. Bo i nie było o czym pisać. Przez ciągłe chorowanie dziury w terapiach były tak wielkie że praktycznie stalismy w miejscu. Jednak pomimo tak ogromnego załamania stanu zdrowia, ataków padaczkowych..Miłosz niczego nie zapomniał., nie cofnął się, nie zaliczył zadnego regresu. Po czwartkowej sesji z naszą panią Kasią padły pewne ustalenia. 
Miłosz bardzo dobrze radzi sobie w zadaniach wymagajacych percepcji wzrokowych. A wiec układanki opanował bardzo dobrze. Problem jest z układaniem przestrzennym ale nad tym będziemy pracować.
Co mianowicie leży? Kontakt wzrokowy oraz naśladownictwo. I nie jest problemem to że on nie umie naśladować..umie i to bardzo dobrze..tylko nie chce ;) W czwartek odbyła się próba sił..po pół godzinnej walce, jojczeniu, jęczeniu, płakaniu i próbach bicia poddał się i oczywiście dość ładnie odtwarzał zadane sekwencje. 
Dostałam zadanie domowe. Codziennie posiedzieć nad małym terrorystą i poćwiczyć z nim naśladowanie. I dziś odbyła się pierwsza próba, Muszę dodać że od tygodnia ma zainkasowane swoje ukochane pociągi, które mają służyc jako nagroda za dobrze wykonane zadania. Nasza tablica punktów. Za każde uzbierane 8 punktów Miłosz ma prawo do swojej ukochanej nagrody


Tak więc dziś pierwsze 10 min był płacz i zgrzytanie zębów. Bo on nie podniesie rączek i nie klaśnie. Kusiłam pociągiem..;) No i cóz bardzo szybko się ogarnął i zrobił wszyściutkie zadania!! Oczywiście na pierwszy raz były łatwe i szybkie. Chciałam żeby zrozumiał że nagrodą będzie ukochany pociąg. Zrozumiał, więc jutro będzie ciut trudniej. 

Miłosz ma dość słaby kontakt wzrokowy, co bardzo usiłujemy zmienić. Tym bardziej iż coraz częściej powtarza za nami słowa. Jednak żeby mógł je prawidłowo wypowiadać musi przyglądać się układowi ust. Jest znów nadzieja na rozwój mowy. 
Ponieważ mamy już marzec naszą decyzją jest odroczenie Miłosza od szkoły. Jeśli dobrze pójdzie to pani psycholog przyjedzie do placówki i tam przeprowadzi badania. Byłoby super. Chyba łatwiej poobserwować dziecko w bardziej naturalnych warunkach.

Na subkonto Miłosza wpłynęła dziś darowizna. Pierwsza od dwóch lat ;) Dziękujemy!!!!

poniedziałek, 2 marca 2015

Janioły aukcje


Na nasze aukcje przyfruneły Janioły.
Przyniosą szczęście każdemu kupującemu.
Na aukcji sprzedawany jest jeden janiołek. Ten na ostatnim zdjęciu.
Wykonane są ręcznie, z zimnej porcelany.
Wysokość ok 5cm. Idealne jako zawieszka do auta..nad łózko. Małe cudeńko
Wykonane i podarowane przez panią Magdalene Maciejko 
przy okazji zachęcam do zajrzenia i polubienia jej strony
Dziekujemy serdecznie!!

Aukcja jest z przeznaczeniem dozbierania brakującej kwoty do turnusu rehabilitacyjnego W Jaworzynce. Jest to kwota 3400zł. Mamy czas do lipca.
Zachęcam więc do licytacji





Wniosek

We wtorek złożyłam wniosek do PCPR o dofinansowanie do turnusu w Jaworzynce. Co oczywiście usłyszałam na wstępie? Że niepotrzebnie składam wniosek ponieważ pieniędzy na dofinansowania nie ma i nie wiadomo czy w ogóle będą. Dziecko ma odpowiednie punkty w orzeczeniu, nigdy nie korzystało z żadnych dofinansowań. Progu dochodowego nie przekraczamy. I co - jajo. Najprawdopodobniej trzeba będzie samemu ponieść koszty turnusu. Przydałyby się wasze kciuki. Bo ja nie zamierzam się poddać i wniosek będe składać do skutku. co miesiąc.

Dziś Miłosz po długiej przerwie poszedł do przedszkola. W placówce pustki, dzieciaki masowo chorują. Może Miłosz skorzysta i wezmą go na jakieś dodatkowe zajęcia. W końcu tyle ich naopuszczał. Poszedł nawet chętnie bez marudzenia. Pewnie już sam miał dość siedzenia w domu. Ostatnio znów jest bardziej spokojny, otwarty. Chętny do współpracy. Dzieciaki wszystkie wyzdrowiały, za to zaraziły mnie. 
Wiosno wracaj!!

czwartek, 26 lutego 2015

Czas na powrót

Choróbska na chwilę odpuściły i Miłosz ze zdwojoną energią i nawet chęcią pomaszerował na terapię. Przedszkole jeszcze było mu odpuszczone ze względu na doleczenie. 
We wtorek pojechaliśmy do naszej pani Kasi. Miłosz o dziwo pięknie pracował. Wydaje mi się ze jest już tak znudzony siedzeniem w domu że nawet terapia jest rozrywką. Niestety odkąd w jego życiu pojawiła sie padaczka i leki, jego rozwój się przyhamował. Wszystkie zadania wykonuje odrobinę dłużej niż wcześniej. Choć oczka ma bystre i jestem pewna że wkrótce nadgoni zaległości. Warunek jest jeden regularność terapii. Także mam nadzieję że infekcje w końcu odpuszczą i że będzie mógł czynnie uczestniczyć we wszystkich zajęciach. 
 Miłosz usilnie stara się mówić, powtarzać krótsze i duższe wyrazy. Jednak ciężko mu to wychodzi. Widać ze bardzo by chciał. Cos mu jednak w tym jeszcze przeszkadza. 


Poszliśmy za ciosem i w środę pomaszerował na terapię SI. Bez buntowania się. Miałam okazję uczestniczyć w zajęciach. No i jestem zachwycona tym jak Miłosz ładnie wykonuje polecenia. Oczywiście czasem trzeba go pozachęcać ale ogólnie wykonał wszystkie zadania. 

Ćwiczenie na fasolce. Bardzo dobrze wykonane, choć są dość męczące


Ta huśtawka to równoważnia. Bardzo ciężko utrzymać się na niej. Miłosz jednak radzi sobie coraz lepiej. I pomyśleć że rok temu nawet nie było szans żeby w ogóle wszedł na taką niepewną powierzchnię.


Maglownica. To coś co Miłoszki lubią najbardziej. Przeciskanie. 
Miał się przeciskać 5 razy. Ale swoim zaangażowaniem i urokiem osobistym ugrał aż 8 prób


Na koniec dania udaliśmy się na spacer.


Miłosz po tak ekscytującym dniu padł jak nigdy o 20.30.
Dziś mąż pojechał z nim do pani Kasi a po południu lecimy znów na SI.
Korzystamy intensywnie z każdego dnia bez infekcji.
Bo niestety tej nam w domu nie brakuje. Nie wiem który raz już w tym roku zachorował Mateo. Zdaje się że w tej kwestii dorównuje Miłoszowi. Przez co również jego terapia leży i kwiczy. Kubę też powaliło. 
Mamy więc szpital domowy. 


czwartek, 19 lutego 2015

Zmiany planów

Dziś mieliśmy się pakować do Warszawy na sanację ząbków Miłosza, niestety jak zwykle nie wyszło bo się nam dziecko pochorowało. I trzeba było przełozyć zarówno sanację, jak i eeg we śnie. Następny termin sanacji to 16 czerwiec a najlepsze że 12 czerwca również mamy termin w CZD u immunologa i u genetyka. Ponieważ jednak martwie się ze próchnica ząbków nie zechce zaczekać do czerwca spróbujemy termin załatwić szybciej w Białymstoku. Tam ponoć jest to mozliwe w ciągu dwóch tygodni.
Nieszczęśliwie znów musieliśmy też przełożyć terapię u pani Kasi. Infekcje nadal nie dają spokojnie żyć Miłoszowi. Choruje niemal bez przerwy. Niebawem wiosna i mam nadzieję że wtedy ciut odetchniemy
W wyniku ciągłego chorowania prawie nie uczestniczy w żadnych zajęciach. Niestety jutrzejszy udział w warsztatach też został odwołany. 

środa, 11 lutego 2015

no to wymyślili..

Od dłuższego czasu rodzice dzieci i  opiekunowie dorosłych niepełnosprawnych protestują. Po wielu latach  wywalczono najniższą krajową dla opiekunów którzy są zmuszeni zrezygnować z pracy aby móc zaopiekować się swoich chorym. Co prawda dla wielu to nadal kwota bardzo mala..bo za co tu żyć takiej samotnej matce za 1200-1300zł na miesiąc, gdy nawet nie można dorobić ani grosza. Sama opłata mieszkania (my płacimy przykładowo 1100zł miesięcznie), prąd, gaz, z czego kupić leki i jeszcze rehabilitować? O zasiłkach z mops taka dwuosobowa rodzina może zapomnieć bo przecież przekraczają śmieszny próg dochodowy..nic tylko zbierać pieniądze na sznurek..coby nie męczyć państwa.I siebie , i chorego dziecka.
Nie mniej lepszy rydz niż nic. Nim środowisko niepełnosprawnych zdążyło się ucieszyć z podwyżki, rząd wylał nam na głowę wiadro pomyj. Otóż wpadli na "genialny pomysł". Cobyśmy nie mieli czasem za dobrze. 
Powstał projekt nowej ustawy wg której wszyscy uprawnieni do Świadczenia Pielęgnacyjnego będą podlegać pod kryterium dochodowe w wysokości 1000zł netto na osobę w rodzinie. Więc cóż 5 osobowa rodzina która zarobi 5tys zł jest już bardzo bogata i nie ma co liczyć na pomoc, żadną. Bo przecież za 5tys da się bez niczego wyrehabilitować dziecko, kupić leki, porobić wszystkie opłaty, i jeszcze z tego wyżyć. Jeszcze śmieszniejszy jest fakt bogactwa takiej rodziny gdy dzieci niepelnosprawnych jest więcej niż jedno. Np jak u nas. Gdy mamy 3 niepelnosprawnych dzieci. Taka rodzina nie będzie mogła wtedy liczyć na absolutnie żadną pomoc, bo dla mopsu także jesteśmy za bogaci. Chętnie oddałabym takie "bogactwo" w zamian za zabranie od nas spectrum autyzmu i innych chorób. 
Co prawda rząd uspokaja, że ci którzy w tej chwili mają świadczenie mają prawo nabyte i ich ustawa obowiązywać nie będzie. Niestety mało kto w to wierzy, bo czyż nie obiecywano nam zupełnie co innego jeszcze z pół roku temu?
I co z tymi którzy jeszcze w tym roku będą stawać na komisję. Komuś trzeba zabrać żeby dać drugiemu?
Jedynym wyjaśnieniem tej sytuacji jest dążenie do sytuacji aby stereotyp stał się prawdą. Rodziny z niepełnosprawnymi mają żyć w skrajnym ubóstwie. Świadczenie miało być rekompensatą za utracone zarobki a ma zamiar stać się zasiłkiem socjalnym. Kto mnie weżmie do pracy po tylu latach przerwy? Kto w tym czasie zaopiekuje się moimi niepełnosprawnymi dziećmi? Przedszkole specjalne zapewnia tylko 5 godzin opieki. Do tego dochodzi fakt że Miłosz prawie nie uczęszcza na zajęcia z powodu ciągłych infekcji, szpitali. Ktoś tu chyba się grubo pomylił. Póki co jest to tylko projekt. Projekt który mam nadzieję nigdy nie przejdzie.